Van durfal naar durft niets...en de weg terug.

06-01-2024

De eerste keer vallen en weer opstaan.

Een jaar of vijftien geleden, net een kleine 1,5 jaar moeder een een aangewakkerde leeuwin om mijn kleintje zo goed mogelijk te beschermen tegen alles.
Ik werd geveld door een griepvirusje welke ook mijn evenwichtsorgaan aan tastte. De eerste periode met angst brak aan ik duizelde namelijk het leven op dat  moment echt letterlijk door. Gelukkig trok dit na enkele weken door en kon ik eerst met behulp van antibiotica en later zonder iets mijn pad weer lekker bewandelen. En weer de dingen doen waar ik zo gek op was.


De tweede keer vallen en weer opstaan.

Ruim 12,5 jaar geleden werd ik moeder van nummer twee. In een korte tijd veranderde er eigenlijk zoveel dat ik het uiteindelijk niet meer aan kon en amper nog uit huis durfde. Mijn rek was eruit en ik beleefde zeker de buitenwereld met al haar prikkels heel absurd raar. Het kostte mij een flinke tijd en goede hulp, maar ook deze put kwam ik weer uit en wat kon ik ondertussen wel gewoon genieten van die kleine creaties die deels uit mij waren voort-
gekomen. Uiteindelijk rondde ik ondanks dit alles mijn opleiding af en was ik dubbel zo trots op mijzelf.

Driemaal is scheepsrecht.

En weer kwam de diepte in de buurt, ik voelde het ditmaal aankomen en had hulp ingeschakeld, helaas duurde dit te lang en ondanks alle handvatten die ik toen al bij mij had, kwam daar de spreekwoordelijke muur weer. Ditmaal had ik net enkele maanden ervoor te horen gekregen dat mijn jaren aan chronische pijnen kwamen van endometriose en adenomyose (en nog een leuk extraatje). 
De periodes van angst werden ook op vanaf halverwege de cyclus erger, dus ook daar kon ik iets aan afdragen, mijn lijf moest continue pijn verdragen, hoe vermoeiend is dat wel niet zeg!

Eerste kantelpunt

Die fysieke diagnose maakte wel dat ik ineens
een gevoel ervaarde waar ik dacht dat ik het hoofdstuk kinderen al had afgesloten.  Kinderwens...nog eentje. Waar ik mentaal weer goed ging besloten we ervoor te gaan. Met de afspraak dat als het binnen een X-tijd niet zou lukken, het ook klaar zou zijn, geen medische hulp. Bij de derde poging (dus driemaal scheepsrecht) was het raak! We kregen nog een kleintje en wat voelde ik mij goed. Ondanks dat ik al vroeg last kreeg van pijntjes en mijn OV-angst echt aanwezig was ging ik wel lekker op het gemak de dagen door met wat wel lukte.
Al baalde ik dat ik niet kon werken, want thuiswerken..
bestond echt nog niet op dat moment. (Althans niet FT)

De wereld op slot

Iets minder dan een jaar na de geboorte van de jongste mag ik aan de slag bij het bedrijf waar ik gehoopt had dat ik er ooit zou mogen werken. Nog geen drie maanden later, de wereld op slot, corona pandemie. En ik als uitzendkracht mijn baan weer kwijt. De wereld is op slot en er keert een soort rust in mij, waar de meeste mensen juist ongerust werden. Heerlijk door de supermarkt zonder mensen in je nek, geen mensen dicht bij je hoeven te hebben, maar vooral ineens vlogen de thuiswerkopties je om de oren. Stiekem maakte mijn hart een sprongetje, zou het? Ging het eindelijk gebeuren?

Thuiswerken: Als een vis in het water

Fast forward naar mei 2022, een uitzendbureau belt en geeft aan een leuke administratieve baan voor mij te hebben bij een leuk bedrijf. Gesprek 1 volgt, meteen een enorme klik, gesprek 2 volgt al snel en voor ik het weet werk ik alle dagen van de werkweek lekker vanuit huis. Geen reistijd, geen negatieve energieën die mij totaal leegzuigen. Gewoon intens geluk vult mij meer en meer. En ook nog eens een onwijs lieve, geweldig toffe manager die mij onwijs goed bijstaat en megafijn is om gedachtes mee te delen. How lucky am I?!

Mijn sleutelmoment

Er popt een mailtje van Hanneke/VA School in mijn inbox op over de "Ik voel me nu al succesvol challenge" beginnende 17 april 2023, ik besluit eens te kijken of die eerste webinar iets is dit omdat het gewoon zo erg kriebelt om ook iets moois voor mijzelf te gaan ontwikkelen, iets wat van mij is en voor een ander doelt. (Leuk feitje eerste mail van VA School dateert uit mei 2020).
Ik val in een energierijke en energie gevende webinar binnen. Want als iemand een positieve dosis energie afgeeft, is Hanneke het wel. Ze heeft me, ik ben verkocht en ik besluit de opleiding in te stappen. 17 juli ben ik begonnen en ik zit nu in de afrondende fase. En wat heb ik een enorme zin 
om aan de slag te gaan met allerhande klanten.

Waarbij mijn motto is: Let's grow together!